Szpital w Grudziądzu: Brak kasy na pensje i leki, ale na propagandę i etaty dla kolegów nigdy nie brakuje!

Zaledwie kilka dni temu ujawniliśmy dramatyczny apel ordynatorów, którzy alarmowali o braku środków na podstawowe leki, materiały medyczne i opóźnieniach w wypłatach dla personelu. Jak się jednak okazuje, w kasie stojącej na skraju bankructwa lecznicy wciąż znajdują się wolne środki, gdy trzeba wesprzeć wizerunkową tubę Ratusza. Szpital przestał być placówką ratującą życie – stał się polityczną dojną krową.

Z oficjalnego pisma, które wpłynęło do naszej redakcji kilka dni temu, wynika wprost:

Regionalny Szpital Specjalistyczny w Grudziądzu wydał 11 020,80 zł na pokrycie kosztów druku wkładki do miejskiego biuletynu „Pokochaj Grudziądz”.

60 tysięcy ulotek zamiast strzykawek

Szpitalna administracja próbuje bronić tego wydatku, tłumacząc, że placówka nie płaciła za samą publikację treści, a jedynie sfinansowała druk 4-stronicowej wkładki pod tytułem "Po zdrowie z Biegańskim". Z dokumentu dowiadujemy się, że do tej pory wydrukowano cztery takie wkładki, każda w nakładzie 15 tysięcy egzemplarzy, co daje łącznie 60 tysięcy sztuk materiałów promocyjnych.

Dyrekcja przekonuje, że wkładki te zawierają materiały informacyjno-edukacyjne dotyczące działalności placówki, promocji zdrowia, profilaktyki oraz leczenia chorób.

Zderzenie tych tłumaczeń z rzeczywistością jest jednak porażające. W momencie, gdy zdesperowani lekarze piszą błagalne listy do prezydenta, ostrzegając przed wstrzymaniem przyjęć pacjentów z powodu nieopłaconych faktur u dostawców leków i mediów, administracja szpitala lekką ręką przelewa ponad 11 tysięcy złotych na druk papierowych wkładek do samorządowego propagandowego biuletynu.

::news{"type":"see-also","item":"99105"}

Tradycja kupowania wizerunku za publiczne pieniądze

Warto przypomnieć, że to nie pierwszy raz, gdy zadłużona lecznica pompuje gigantyczne środki w ratowanie swojego wizerunku zamiast w leczenie chorych. Już w listopadzie 2020 roku dyrekcja szpitala podpisała lukratywną umowę z warszawską agencją Laboratorium PR na usługi doradztwa i "budowania pozytywnego wizerunku". Kontrakt, który od stycznia 2021 r. aneksowano, drastycznie podnosząc stawkę z 6,5 tys. zł do 18,5 tys. zł netto miesięcznie, kosztował placówkę łącznie ponad 124 tysiące złotych netto. Prezydent Maciej Glamowski bronił wówczas tych wydatków koniecznością "odbudowy społecznej pozycji", całkowicie ignorując fakt, że najlepszym sposobem na polepszenie wizerunku lecznicy jest po prostu zapewnienie mieszkańcom odpowiedniego poziomu leczenia, a nie opłacanie zewnętrznych piarowców w czasie, gdy dyrektor zarabia ponad 400 tysięcy złotych rocznie.

::news{"type":"see-also","item":"78807"}

Szpital jako "dojna krowa" Ratusza

Z każdym kolejnym dokumentem, do którego docieramy, wyłania się coraz bardziej ponury obraz. Regionalny Szpital Specjalistyczny przestał być traktowany przez władze miasta jak kluczowa placówka ochrony zdrowia. Zamiast tego, dla urzędników i zaplecza Ratusza stał się polityczną dojną krową.

To tutaj, w cieniu wielomilionowych długów, znajduje się bezpieczne zatrudnienie dla znajomych władzy. Czego lepszym dowodem są ujawnione przez nas niedawno kontrakty dla radnego opozycji na 155 tysięcy złotych, czy etat dla znajomego prezydenta, którego automaty z kawą opanowały miejskie korytarze? Skoro można wyciągać z kasy zadłużonej lecznicy pieniądze na polityczne synekury, to dlaczego nie wyciągnąć ich na propagandę?

Decydenci zdają się wychodzić z bezczelnego i cynicznego założenia: przy gigantycznym budżecie z NFZ i setkach milionów długu, te wyrzucone w błoto "drobne" i tak nie uratują szpitala. Wyrzucają więc kolejne tysiące w próżnię. W ostatecznym rozrachunku mamy nieodparte wrażenie, że obecnej władzy wcale nie zależy na faktycznym uzdrowieniu sytuacji finansowej lecznicy. Łatwiej przecież zarządzać chaosem, z którego można bezkarnie czerpać profity, niż podjąć się trudnej, rzetelnej restrukturyzacji.

::news{"type":"see-also","item":"103866"}

Kto zmusza miejskie spółki do zrzutki na propagandę?

Trudno oprzeć się wrażeniu, że dyrekcja zadłużonego szpitala nie miała w tej sprawie wyjścia i musiała posłusznie "dorzucić się" do kosztów wydawania gazetki chwalącej dokonania władzy. Jeśli Ratusz potrafi sięgnąć do kieszeni bankrutującej lecznicy, by sfinansować druk swojego biuletynu, pojawia się fundamentalne pytanie: ile jeszcze miejskich podmiotów zostało zmuszonych do podobnego "partnerstwa"? Będziemy to sprawdzać.

Mieszkańcy mają prawo wiedzieć, ile dokładnie kosztuje ich ta propaganda i kosztem jakich inwestycji – czy wręcz, jak w przypadku szpitala, ratowania ludzkiego życia – jest ona realizowana.